แก้ว

เช้าวันอาทิตย์ บนทางเท้าทอดยาวเลียบถนนสายเล็กๆ
เขาปรากฎตัวขึ้นจากมุมใดมุมหนึ่งของ ตึกไหนซักตึก เดินอย่างไม่เร่งรีบบนรองเท้าผ้าใบเก่าๆ
ย่างเท้าสอดรับกับจังหวะดนตรีซึ่งดังก้องในหูที่ถูกสวมใส่หูฟังอย่างดี

ทุกก้าวล้วนมีพลัง เขารู้สึกเหมือนได้ควบคุมสิ่งต่างๆ รอบตัว
เท้าของเขาย่ำบนพื้นเปียกชุ่มหลังฝนตกด้วยน้ำหนักผ่อนเบาไม่เท่ากัน
เป็นครั้งๆ คราวๆ เข้ากับจังหวะกลอง
สายตากวาดมองบรรยากาศ ผู้คนที่สัญจรไปมา  เสาไฟฟ้าและนกที่เกาะอยู่บนนั้น
ทั้งหมดนี้แทบจะดูเหมือนมิวสิควิดิโอสวยๆ ที่เขากำกับมันขึ้นมาภายใต้ไฟที่จัดขึ้น
โดยมีแสงจากดวงอาทิตย์ทะลุผ่านซอฟท์เทนเนอร์เป็นปุยๆ บนท้องฟ้า

ทุกอย่างช่างลงตัวตามจังหวะของมัน

สายวันอาทิตย์ บนถนนสายเล็กๆ ที่ทอดยาวเทียบทางเท้า
เธอปรากฎตัวขึ้นจากประตูบานใดบานหนึ่งของบ้านหลังใดหลังหนึ่ง
โยนกระเป๋าใบใหญ่ใส่ตระกร้าของจักรยาน แล้วโยนตัวขึ้นนั่งในตำแหน่งขับขี่

เท้าข้างหนึ่งออกแรงถีบดันตัวให้ยกขึ้น โซ่ดึงล้อหลังของจักรยานให้เริ่มหมุน
พร้อมๆ กับที่เท้าอีกข้างค่อยๆ ยกขึ้นมาสัมผัสบนที่ถีบอย่างเบาๆ
รองเท้าผ้าใบใหม่สะอาดสองคู่ถูกเท้าคู่สวยของเธอสลับกันผลักมันให้ขับเคลื่อนจักรยานไปข้างหน้า

ขาตั้งจักรยานที่ปราศจากขดลวดยึดส่งเสียงก๊องแก๊ง

ก๊องแก๊ง

ก๊อง...

ก๊อง...

แก๊ง..

ก๊องแก๊ง ก๊อง...

เขาคนเมื่อครู่เดินเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่เงียบสงบ พร้อมๆกับที่เธอคนเมื่อครู่เลี้ยวจักรยานทางขวา
เข้าสู่ถนนสายเดียวกัน

ก๊อง... แก๊ง...

ก๊องง...

แก๊ง...

เขาได้ยินเสียงที่น่ารำคาญชนิดหนึ่งจากจักรยานที่เลี้ยวตามเข้ามา
เมื่อหันไปตามหาต้นเสียงก็พบหญิงสาวคนหนึ่งกำัลังขี่จักรยานอย่างสบายอารมณ์

เธอเหลือบไปเห็นสายตาที่น่ารำคาญคู่หนึ่งจากชายคนที่เลี้ยวนำเข้ามา
จ้องมองเธอด้วยความหงุเหงิดรำคาญชนิดหนึ่งอย่างน่าอึดอัด

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่ละสายตาจากคนแปลกหน้า
เขายิ่งไม่เข้าใจว่าจะไปสนใจเธอทำไม

 3 วินาทียาวนานเหมือน 3 ชั่วโมง

จักรยานเคลื่อนผ่านไป

เขารู้สึกเพลงของเขาเล่นไม่เป็๋นจังหวะ
เธอรู้สึกได้ถึงจังหวะของบางอย่างที่เร็วขึ้น

 ของแบบนี้เค้าเรียกว่าอะไรกัน

edit @ 1 Apr 2009 23:07:35 by แก้ว